หลังจากงานบอลจุฬา-ธรรมศาสตร์  ก้อเป็นงานรักบี้ชั้นปี

ตอนไปงานรักบี้ชั้นปีไม่ทันอะ  งานเริ่มตั้งแต่8.00น.  แต่เราไปถึงก้อประมาณเที่ยงแล้ว

ขอโทดด้วยนะที่ไปเชียร์ไม่ทัน แฮะแฮะ ตื่นสายอีกแล้ว 

ไปถึงก้อไปที่สนามเตรียม เห็นพี่ปี6 แข่งกะพี่ปี5

ได้ดูคู่เดียวแล้วพอตอนบ่ายกว่าๆก้อไปขึ้นรถไฟที่หัวลำโพง

รถไปออกตอน 14.30 ไปทันพอดี

ตอนั่งรถไฟ อะเหอะ คนที่นั่งใกล้ๆน่ากลัวมากมาย

มีตำรวจมาค้นกระเป๋าด้วย

เหมี่ยวมันได้ยินว่าเค้ามาจาก ตันหยง

แบบว่าเค้าง่วงก้อลงไปนอนกะพื้นเลย ไม่สนใจใครเลย

นั่งรถไฟไปก้อคุยกัยไปสนุกสนาน

ถ่ายรูปกันสนุกสนาน

แต่ว่านั่งรถไฟนานมาก นี่ขนาดนั่งรถไฟเร็ยวนะเนี่ย

ถ้ารถธรรมดาจะขนาดไหน  พระเจ้าช่วย

รถไฟไปช้ากว่ากำหนดตั้ง 1 ชม.

จากที่ต้องไปถึง 2 ทุ่มกว่าๆ ไปถึงจิงๆเกือบ 4 ทุ่มมั้ง เหอะ

นั่งกันจนเป็นแผลกดทับ

พอลงจากรถไฟ แม่น้อยหน่าก้อมารับ

ตุ๊ดตู่ (นางเอกของทริป)ก้อทิ้งตุ๊ดตู่คนเดิมไว้บนรถไฟ กลายเป็นตุ๊ดตู่ที่เรียบร้อย กินข้าวนิดเดียว

เหมี่ยวบอกว่าตุ๊ดตู่กำลังสร้างภาพ 5555

แต่แล้วตุ๊ดตู่ตัวจิงก้อค่อยๆกลับมาเรื่อยๆ

ไปถึงบ้านน้อยหน่า ก้อดึกแล้ว  แล้วความจิงก้อปรากฎเมื่อไปถึงบ้านน้อยหน่า

น้อยหน่านี่เป้นคุณหนู แต่น้อยหน่าบอกว่าไม่ได้เป็น

น้อยหน่าบอกว่ามันนะสถุลที่สุดในบ้านแล้ว

ทุกคนก้ออาบน้ำนอน

 

วันที่2

รถมารับ 7.00 น. เหมี่ยวกะตุ๊ดตู่ตื่นมาทันอาบน้ำแต่เรากะน้อยหน่าตื่นไม่ทัน  กอเลยไม่อาบน้ำเช้า แฮะแฮะ

ก้อนั่งรถไปที่ภูนร่องกล้า ประมาณชั่วโมงกว่าๆก้อถึง  ตอนไปก้อนั่งรถตู้ vip ที่พ่อน้อยหน่าเช่าให้ ตอนไปนี่อย่างหรู 

พอขึ้นไปบนภูหินก้อเสียค่าเข้า แล้วก้อเจอชาวเขามาขายของ  แต่ก้อไม่ได้ซื้อ บอกเค้าว่าจะมาซื้อตอนกกลับ เค้าก้อไป

นั่งรถต่อนั่งรถต่อไปที่บ้านพัก  ได้พักบ้านที่ชื่อว่าเชิงดอย  ไกลจากร้านอาหารมากๆๆ  แล้วรถตู้ก้อกลับไป บอกว่าจะมารับวันกลับตอน 9 โมง แต่จะกลับเมื่อไรก้อได้

พอเข้าห้องพัก ก้อสำรวจห้องทันที  เป็นห้องที่มีเตียง 4 เตียง มีเครื่องทำน้ำอุ่น โดยรวมห้องก้อดีนะ  แล้วก้อเก็บของไว้ในห้อง

แล้วก้อออกไปเดินเล่น เดินขึ้นไปบนประชาสัมพันธ์ โคตรจะเหนื่อย ไกลมากมาย แถมเป็นทางขึ้นเขาอีก สุดยอดเหนื่อยมาก

แล้วก้อไปถามเค้าว่ามีจักรยานให้เช่าป่าว  เค้าก้อบอกว่าไม่มี  อ้าวแล้วถ้าจะไปเที่ยวลานหินปุ่ม จะทำยังไง มันไกลมาก เดินคงไม่ไหว

เค้าก้อบอกว่าต้องโบกรถไป เหอะเหอะ แล้วพวกเราก้อเลยไปเดินเล่น ถ่ายรูป  แล้วก้อไปกินข้าวที่ร้านรังทอง 

ไปคุยกะเค้าว่าถ้าจะไปลานหินปุ่มนี่จะไปยังไง แถวนี้มีรถให้เช่าอะป่าว  เค้าก้อบอกว่ามีนะแต่เป็นรถของเจ้าหน้าที่  เค้าจะขับรถไปส่งให้  แล้วก้อปล่อยเราทิ้งไว้ 

แล้วพอถึงเวลาก้อจะมารับเรากลับ แล้วเค้าก้อเรีกเจ้าหน้าที่มาให้เรา  เราก้อคุยกะเค้า  บอกว่าจะไปพุ่งนี้ให้เค้ามารับเราตอนบ่าย2ครึ่ง  แล้วก้อสั่งข้าวกิน

เหมี่ยวสั่งข้าวไข่เจียว เรากะน้อยหน่าสั่งข้าวผัด  ตุ๊ดตู่นางเอกของทริปสั่งข้าวผัดขี้เมา  แต่เค้าไม่รู้จัก  ตุ๊ดตู่เลยเอาเข้าผัดกระเพราแทน  แต่ข้าวผัดกระเพราะที่ตุ๊ดตู่ได้อะ

มีพริกเยอะมากมาย ตุ๊ดเลยเรียกร้านนี้ว่า ร้านรังพริก 555 พอกินข้าวเส็ดก้อกลับไปนอนที่บ้าน  รอตอนเย็นจะเดินไปดูพระอาทิตย์ตกที่ลานหินแตก

ตื่นนอนมาด้วยการปลุกของเหมี่ยว  เดินไปลานหินแตก  เจอที่ขายของของชาวเขา 

ปีใหม่แล้ว  ก้อว่าจะทำตัวใหม่ๆ  ไม่เป็นเด็กเอาแต่ใจ  จะตั้งใจเรียน  มาเรียนให้ทัน

แต่แล้ว  เปิดเรียนวันแรก  555  เรียน8.00น.ไปถึง 9.00น. เค้าเลิกสอนคาบแรกไปแล้วเพราะอาจารย์สอนแค่ชั่วโมงเดียว

ฤกษ์ดีจิงๆ  เปิดเรียนวันแรกก้อไม่ได้เรียน  พระเจ้าช่วย !  ปุ๊กเธอทำอะไรของเธอ

ตั้งแต่เปิดปีใหม่มาปุ๊กไม่ค่อยไปเรียนทันเลย  เส้าอะ

มันกลายเป้นความคิดในอุดมคติไปแล้ว

 

วันนี้สอบออเคม เส้าอะ อ่านไม่จบ  ทำไม่ทัน ทำไม่ได้ 

พอบ่ายก้อเรียนออเคมแลป  เป็นไงละ ขนาดเลกเชอร์ยังอ่านไม่ทัน

แลปก้ออ่านได้ไม่ดี  ขนาดลดเลยอะเส้ามาก จาก25 เหลือ18 ทำได้ไงวะคนเรา

อีกนิดเยวก้อมินแล้ว  เหอเหอะ

 

เมื่อวันเสาร์ที่แล้วไปนครสวรรค์มา  ไปทัศนศึกษา

ก้อสนุกดีนะมีเรื่องมากมาย  มีหลายสิ่งเกิดขึ้น

เริ่มวันไป ก้อไม่ค่อยมีอะไร  ก้อเรื่อยๆ

ไปโรงงานน้ำตาล  โรงงานเยื่อกระดาษชานอ้อย  และอื่นๆ

แต่วันนั้นทั้งวันก้อได้ยินนามสกุล ศิริวิริยะกุล ทั้งวันนับครั้งไม่ถ้วน  โคตรจะเบื่อ

พอตอนกลางคืนก้อไปนอนที่บึงบอระเพ็ด นอนเตนท์

คืนนั้นแบบว่ากว่าจะได้อาบน้ำก้อดึกมาก ห้องน้ำคนเยอะสุดๆ

พอเดินไปอาบน้ำ  ก้อเดินเรื่อยๆไม่ได้ดูทางเดิน 

เพื่อนบอกว่าเดินผ่านมาได้ไง ไม่เห็นงูหรอ  สุดยอดดวงดีมากมาก

มันบอกว่างูนั้นใกล้เรามากมาก  ตอนบ่ายเราก้อเหยียบต่อตาย

ปุ๊กเธอช่างน่ากลัวจิงๆ เพื่อนบอกมา

 

ตอนเช้านี่ดิสำคัญ  ตื่นสาย + เสริมสวย  จนไปไม่ทันเรือชมนกรอบสุดท้าย

ก้อเลยไปกินข้าวก่อน  กะว่ากินเสดเรือคงกลับมา

พอกินเสดเรือก้อกลับมาจิงๆ

ก้อเลยไปนั่งเรือโดยไม่รู้ว่าเรือที่ไปไม่ทันเป็นเรือเที่ยวสุดท้ายแล้วที่เค้าให้นั่ง

พอนั่งเรือไป  ดูนกไป  มีความสุข 

ควักตารางเวลา อ้าวมันใกล้จะออกจากที่พักแล้วนี่หว่า

พี่คนที่เป็นไกด์ก้อเลยโทรไปหาอาจารย์

เละ  แน่น้อง  ดูอาจาร์อารมร์ไม่ดี  พูดจาก้อไม่ดีนะน้อง เค้าให้น้องออกค่าเรือเอง  ไม่รับผิดชอบ

ไม่เป็นไรออกเองก้อออกดิ  ไม่ค่อยกลุ้มเท่าไร

แต่โดนดุนี่ดิ  รับไม่ค่อยจะได้

แต่ก้อไม่ได้โดนดุเท่าไร  แค่เหน็บแนมเท่านั้น

วันนั้นทั้งวันห้ามไปไกลเกินรัศมีสายตาอาจารย์

ไปไหนก้อไม่ค่อยจะได้ นี่ๆพวกเธอจะไปไหนหยุดตรงนั้นเลย

เหอะๆ

แล้วเราก้อกลับบ้านไง

ทำไมพวกแกต้องงด้วยวะ

พวกแกเลื่อยลงมาหรือยังเถอะ

ไม่เห็นหรอว่ามันมี ปล.ไง

เดี๋ยวเราว่างๆจะมาเขียนกรีนเยลโล่ให้อ่านนะ

 

 

ปล.วันนี้อัพซะยาวเลย  ไม่ค่อยได้เขียนนานเลยอัพยาว อิอิ