ฮ่าฮ่า เมื่อวานที่หมู่บ้านหม้อแปลงระเบิด ไฟดับ

เลยทำให้รู้ว่า เวลาไม่มีไฟฟ้านี่มันไม่มีอะไรทำจิงจิง

ได้แต่นั่งนั่ง นอนนอน นี่ถ้ามีไฟฟ้านะจะอ่านหนังสือเรียนแล้ว(โกหกหน้าด้านด้านเลย)

นั่งอยู่ข้างล่างได้แป๊บนึง ไม่มีไรทำเลยขึ้นไปนอนเล่นดีกว่า

นอนไปนอนมาหลับจิงซะงั้น ปุ๊กนี่เลี้ยงง่ายจิงจิง มีใครอยากรับเลี้ยงปะ (ช่างกล้า)

ไปตื่นเอาอีกทีตอนห้าทุ่มกว่ากว่า เลยไม่ได้กินข้าวเย็นเลย เป็นวิธีการลดความอ้วนอย่างหนึ่ง

ที่จิงตื่นมาก็หิวนะ แต่ไม่กล้ากินอะ กลัวจะอ้วนไปกว่านี้ เลยไปนอนต่อ

และแล้วด้วยความที่เป็นคนนอนง่าย ก็เลยไปนอน หลับสบาย ตื่นมาอีกทีตอนเช้า ฮ่าฮ่า

นี่ถ้าไฟไม่ดับนอนไม่ได้เลยนะเนี่ย (จิงปะเนี่ยยยยยยยยยยย)

สรุป ไม่มีไฟฟ้า เลยผอม แบ๊วววววววว

 

ปล.จะเปิดเทอมแล้ว ไม่อยากเปิดเลย ขี้เกียจจัง  

ค่ายนี้คือสัตวแพทย์ก็จบลงไปแล้ว 
มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นมากมาย ในเวลาเพียงไม่กี่วันที่ได้ไปอยู่
อ่อนแอหลายหลายครั้ง เกือบร้องไห้หลายหลายรอบ และในมี่สุดก็ร้องไห้ไปหลายรอบ กรรม!
พยายามแล้วนะแต่แบบว่ามันไม่ไหวจิงๆ เฮ้อออออ
แต่ก้ขอบคุณนะ มันทำให้เราได้รู้จักคนหลายคนมากขึ้น ว่าคนเรามันไม่ได้เป้นไปตามที่เราหวังไว้หรอก
บางครั้งเราอาจจะคิดว่ารุจักใครบางคน แต่ที่จิงเราไม่รู้จักเค้าเลย หรือรู้น้อยมาก
บางคนทำให้เรารู้ว่าเราต้องเข้มแข็ง คงรอให้เค้าช่วยอย่างเดียวไม่ได้หรอก เราต้องยืนได้ด้วยตัวเอง
บางคนรู้ตัวแต่ไม่ได้ทำอะไรให้ดีขึ้น ไม่คิดจะแก้ไข
ปุ๊กรู้แล้วแหละ ว่าอะไรเป็นอะไร แล้วก็คงจะถอยมาก้าวนึง

 

 

แต่ก็มีสิ่งดีดีเกิดขึ้นมากมายเหมือนกัน มีคนที่คอยอยู่ข้างเราเสมอ คอยเป็นเดือดเป็นร้อนแทน คอยให้กำลังใจ คอยให้คำปรึกษา สร้างความสนุกสนาน มากมายจิงจิงเขียนคงไม่หมด

ขอบคุณพี่พี่และเพื่อนเพื่อนบางคนที่ช่วยทำให้รู้สึกดีดี ช่วยเหลือในเรื่องต่างๆ ทำให้รู้สึกอบอุ่น
ขอบคุณออน เหมี่ยว เรารักแกสองคน
ขอบคุณพี่บิ๊ก พี่สิน สำหรับจดหมายนั้น ปุ๊กหาเจอนะแต่บางครั้งมันก้หายไปบ้างอะตามสถานการณ์
ขอบคุณหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้ คนเราเติบโตขึ้นหลังจากผ่านพ้นมันมา

 

และก็ขอโทดจิงจิงสำหรับสิ่งที่ปุ๊กทำไม่ดีอะไรไว้ ขอโทดนะค่ะ